Xəbər lenti
Sönüb ürəyimdə ümid odu da, gavur dam-daşımı sökəndən bəri - Mikayıl Bədəlov (şeir)
DÜŞMƏN QUBADLIYA GİRƏNDƏN BƏRİ
İçimi bir alov yandırıb yaxır,
El oba həsrəti çəkəndən bəri.
Başımın üstündə od, şimşək çaxır
Ruhuma dərd, qübar çökəndən bəri.
Qürbətdə özümü necə görürəm,
Uşağı, cavanı qoca görürəm,
İşıqlı günü də gecə görürəm,
Tanrı yoluma daş tökəndən bəri.
Silinir yaddaşdan yurdun adı da,
İtib ağzımızın tamı, dadı da,
Sönüb ürəyimdə ümid odu da,
Gavur dam-daşımı sökəndən bəri.
İstək istəyinə qovuşa bilmir,
Bu dərd ürəyimdən sovuşa bilmir,
Qəlbim düşmənlə barışa bilmir,
Yağı yurd - yuvamı əkəndən bəri.
Necə dözək torpağın naləsinə,
Səs verən yoxdu vətənin səsinə,
Tamarzı qalmışıq hər meyvəsinə,
Düşmən Qubadlıya girəndən bəri.
BİLMİŞƏM SƏNİ
Günəşdən istisən, dəryadan dərin,
İnan ki, heç nəyə dəyişməm səni.
Mənim dərdim olub hər dərdi-sərin,
Həyatda dayağım bilmişəm səni.
Qonmasın çöhrənə nə qəm, nə kədər,
Yoxsa cavan ömrüm tez bada gedər,
Dan yeri ağarıb doğanda ülkər,
Göydəki hilalım bilmişəm səni.
Uymadın dünyada vara-dövlətə,
Əymədin özünü şana-şöhrətə,
Çoxu heyrandı səndəki qeyrətə,
Başdakı papağım bilmişəm səni.
Səmadan Aypara ulduz seçəndə,
Bizdən də, evlərə bir qız köçəndə,
Bahar mövsümündə orman içində,
Qaynayan bulağım bilmişəm səni.
Ayları, illəri tez yola saldıq,
Həyatdan doymamış nə tez qocaldıq,
Tanrıdan güc aldıq, haqdan güc aldıq,
Közərən ocağım bilmişəm səni.
Bilmirəm özünü hər nə sanırsan,
Evimə-eşiyimə bir yaraşıqsan,
Gecələr gözümdə yanan işıqsan,
Həyatda çırağım bilmişəm səni.
Ocaqda alışıb yanan közümsən,
İşıqlı dünyaya baxan gözümsən,
Sən Vətən ləhcəli şirin sözümsən,
Aydakı camalım bilmişəm səni.
Mikayıl Bədəlov
Xəbəri paylaş
Çox oxunanlar
Son yüklənənlər
Axtarış
Reklam
İqtisadiyyat
Ədəbiyyat
Yazarlar
-Afət Möhbalı
Emil Rasimoğlu
İlqar İlkin
Emil Rasimoğlu
İlqar İlkin
Sorğu
Portalımızı dəyərləndirin.
Çox oxunanlar